In het recente campagnegeweld kwam het onderwerp ‘klimaat’ maar marginaal aan bod. Ook in de campagne van winnaar en ooit klimaatdrammer Rob Jetten speelde klimaat een ondergeschikte rol. Opvallend genoeg werd klimaat wel als tweede reden genoemd om op D66 te stemmen. Wat is er toch met het woord klimaat aan de hand? Zoiets als ‘dat wat niet genoemd mag worden’?
Dat klimaatverandering steeds minder genoemd wordt is niet toevallig, het is strategie. Alles wat met klimaatverandering geassocieerd wordt, is links, elitair, woke. Alleen GroenLinks-PvdA heeft in haar campagne expliciet aandacht besteed aan klimaat en we hebben gezien hoe dat is afgelopen. Ruwweg 20% van de mensen in Nederland herkent zich in het alarmistische verhaal dat we ten onder gaan aan klimaatverandering. Het verhaal van XR, het verhaal van de klimaatbeweging.
Veel andere mensen, zeg 50%, staan er zeker voor open dat klimaatverandering door de mens wordt veroorzaakt. Zij zien de mogelijke gevolgen en willen ook wel een steentje bijdragen. Tegelijkertijd zien ze dat hun invloed beperkt is, mag het niet te veel van invloed zijn op hun persoonlijke leven zoals de vliegvakantie. Verder vinden ze het erg fijn als het goed is voor hun portemonnee, zoals bij isolatie van hun huizen en zonnepanelen, alhoewel juist die door het afschaffen van de salderingsregeling weer aan populariteit aan het inboeten zijn. Juist op deze groep lijkt D66 haar pijlen gericht te hebben, en met succes.
De derde groep, zeg 30%, zijn de mensen die op geen enkele manier geloven in klimaatbeleid of nog verdergaand, beweren dat klimaatverandering helemaal niet door de mens veroorzaakt wordt. Zij zeggen dat klimaatverandering van alle tijden is. We treffen deze mensen aan in de (radicaal-)rechtse hoek. Deze mensen hebben weinig vertrouwen in wetenschap, politiek en de media en zijn dan ook moeilijk op andere gedachten te brengen.
In de praktijk lijkt een concrete strategie die gericht is op het dagelijks leven van mensen het meest effectieve klimaatbeleid: stimuleren van isoleren en elektrisch rijden, stimuleren van openbaar vervoer, problemen op het elektrische net oplossen en ervoor zorgen dat maatregelen werken voor mensen zodat het vertrouwen toeneemt. En dat hoeft helemaal niet onder de noemer van ‘klimaatbeleid’. Liever niet misschien, dat kan alleen maar weerstanden opleveren. Dan liever onder de noemer energie-onafhankelijkheid en een schone leefomgeving.
Tsja, is het woord ‘klimaat’ dan helemaal taboe? Nee, natuurlijk niet. We moeten vooral in kaart blijven brengen hoe de mens klimaatverandering beïnvloedt. Ook moeten we onderzoek blijven doen en interventies stimuleren die het gedrag van mensen ten goede veranderen. Belangrijk dus dat het gesprek over het klimaat gevoerd blijft worden, zodat we er stapsgewijs anders tegenaan gaan kijken. Maar we moeten dit niet gaan vermengen met praktisch klimaatbeleid. Oftewel, het is #en #en en niet #of #of en ook nog eens een #smalpad.
#klimaatcommunicatie
Reageren? Stuur een email naar eric@klimaatcommunicatie.net